Іранскія мовы
Іранская | |
---|---|
Таксон | група |
Арэал | Азія, Еўропа, Паўночная Амерыка |
Колькасць носьбітаў | каля 150 мільёнаў |
Класіфікацыя | |
Катэгорыя | Мовы Еўразіі |
Склад | |
паўночна-усходняя, паўднёва-ўсходняя, паўднёва-заходняя і паўночна-заходняя падгрупы. | |
Час падзелу | VIII стагоддзе да н.э. |
Працэнт супадзенняў | 56% |
Коды моўнай групы | |
ISO 639-2 | ira |
ISO 639-5 | ira |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Genetic_division_of_Iranic_languages.png/300px-Genetic_division_of_Iranic_languages.png)
Іра́нскія мовы — група моў у складзе індаіранскай галіны, якая ў сваю чаргу ўваходзіць у склад індаеўрапейскай моўнай сям’і. Падзяляецца на дзве падгрупы, заходнюю і ўсходнюю, якія дзеляцца на меншыя. Агулам аб’ядноўвае ў сваім складзе каля некалькіх дзясяткаў моў, якімі карыстаюцца каля 150 000 000 чалавек.
Большасць носьбітаў жыве ў Іране, Афганістане, Таджыкістане.
Заўважныя меншасці карыстаюцца імі ў Турцыі, Ірака, Сірыі, Індыі, частка насельніцтва — ва Узбекістане (носьбіты таджыкскай мовы ў такіх гарадах як Самарканд і Бухара) і Пакістане (белудская мова, мова пушту). Носьбіты таксама пражываюць у Расіі (Паўночная Асеція — асецінская мова, поўдзень Дагестана — тацкая мова і іранскія дыялекты горскіх яўрэяў), Грузіі (асецінская мова Паўднёвай Асеціі), Арменіі (курдская), Азербайджане (талыская) і Кітаі (сарыкольская, ваханская).
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Encyclopaedia Iranica Архівавана 16 красавіка 2019.
- Areal developments in the history of Iranic: West vs. East . Martin Joachim Kümmel, department of Indo-European linguistics, University of Jena.