Քիր Սթարմեր
Քիր Սթարմեր | |
անգլ.՝ Keir Rodney Starmer | |
![]() | |
Կուսակցություն՝ | Լեյբորիստական կուսակցություն[1] |
---|---|
Ծննդյան օր՝ | սեպտեմբերի 2, 1962[2][3] (61 տարեկան) |
Ծննդավայր՝ | Սաութարկ, Սաութուրք |
Ամուսին ՝ | Victoria Starmer? |
Հայր՝ | Rodney Starmer?[4] |
Մայր՝ | Josephine Anne Baker?[4] |
Պարգևներ՝ | |
![]() |
Սըր Քիր Ռոդնի Սթարմեր (անգլ.՝ Sir Keir Rodney Starmer ; սեպտեմբերի 2, 1962[2][3], Սաութարկ, Սաութուրք), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, 2024 թվականի հուլիսի 5-ից Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ, 2020 թվականի ապրիլի 4-ից Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդ։ Թագուհու նախկին խորհրդական և դատախազ. Նախկինում աշխատել է որպես խորհրդարանական ընդդիմության առաջնորդ (2020-2024)։
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Վաղ տարիներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Ծնվել է 1962 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Լոնդոնում, հայրը Ռոդնի Սթարմերն է, որ զբաղվել է փականագործական գործիքների արտադրությամբ, մայրը Ժոզեֆինա Սթարմերն է (տարբեր հարցազրույցներում Քիր Սթարմերը պարզապես ասել է, որ իր հայրը աշխատել է գործարանում, բայց ըստ թարմացված տեղեկատվության., նա ունի իր սեփական ընկերությունը՝ Oxted Tool Company, որը, գրանցված չէ . Ռոդնի Սթարմերը կարող է լինել ընկերության միակ աշխատակիցը)։ Քիր Սթարմերն ունի ավագ քույր՝ Աննան (ծնված 1961 թվականի հունիսին), և կրտսեր եղբայր և քույր՝ երկվորյակներ Նիկոլասը և Քեթրինը (ծնված 1964 թվականի մարտին)։ Սայրուսի ծնվելուց անմիջապես հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Օքսֆորդ՝ Սուրրի)։ 1974 թվականին Սայրուսը ընդունվել է Ռայգիթի գրագիտության դպրոցը, որը 1976 թվականին վերածվել է մասնավոր դպրոցի։ Նա սովորել է երաժշտություն, բավականաչափ տիրապետել է ֆլեյտաին ՝ Գիլդհոլի երաժշտական դպրոց ընդունվելու համար և ծնողների պնդմամբ շաբաթ օրերին գնացել է Լոնդոն՝ դասերի[6]։
Մասնագիտական կարիերա
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Նա գերազանցությամբ ավարտել է Լիդսի համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան, այնուհետև սովորել է Օքսֆորդի համալսարանում որտեղ ստացել է բակալավրի կոչում։ 1987 թվականին ընդունվել է փաստաբանական գրասենյակ, նա մասնագիտացել է մարդու իրավունքների ոլորտում։ Նա աշխատել է իրավապաշտպան, այնուհետև զբաղվել է մարդու իրավունքների պաշտպանությամբ։ Էսեքսի համալսարանի Մարդու իրավունքների կենտրոնի անդամ է, իրավունքների խորհրդական, մարդու իրավունքների խորհրդական 2003 թվականից)[7]։
2002 թվականին նշանակվել է թագուհու խորհրդական[8]։
2008-2013 թվականներին նա գլխավորել է Թագավորական դատախազության ծառայությունը որպես գլխավոր դատախազ[9]։
Քաղաքական կարիերայի սկիզբ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2015 թվականին նա ընտրվել է Համայնքների պալատի անդամ Լոնդոնի Հոլբորն և Սենտ Պանկրաս ընտրատարածքից՝ ստանալով ձայների 52,9%-ը[10]։
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդ Ջերեմի Քորբինը վերադասավորել է իր ստվերային կաբինետը, ի թիվս այլ միջոցների՝ Սթարմերին նշանակելով ստվերային նախարար Եվրամիությունից դուրս գալու համար[11]։
2019 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Բրայթոնում Լեյբորիստական կուսակցության համաժողովում Սթարմերը անհաջող կերպով փորձել է հասնել կուսակցության հստակ դիրքորոշմանը ԵՄ-ում Մեծ Բրիտանիայի անդամակցությունը պահպանելու համար, ինչը այս առումով հակասել է Քորբինի «չեզոք» կուրսին[12]։
2019 թվականի դեկտեմբերի 12-ի Խորհրդարանական ընտրություններ նշանավորվել են լեյբորիստների ծանր պարտությամբ, սակայն իր շրջանում Սթարմերը 64,52% արդյունքով հաղթանակ է տարել պահպանողական Ալեքսանդրա Հեյվորդի (15,63%) նկատմամբ[13]։
Պայքաչ Լեյբորիստական կուսակցության առաջնորդության համար
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]2020 թվականի հունվարի 4-ին Սթարմերը հայտարարել է Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարության համար մրցելու իր մտադրության մասին[14]։ Նախկինում նա հանդես է եկել Եվրամիությանը Բրիտանիայի անդամակցության հարցով երկրորդ հանրաքվեի համար, սակայն նոր պայմաններում հայտարարել է իրականությունը ճանաչելու անհրաժեշտության մասին։ Նա հայտարարել է Քորբինի կողմից սկսված կոշտ ֆինանսական և բյուջետային քաղաքականության դեմ ընդդիմությունը շարունակելու անհրաժեշտության մասին, ինչպես նաև հրապարակել է չորս րոպեանոց գովազդային տեսահոլովակ, որտեղ նա հիշեցրել է, որ իրավաբանական օգնություն է ցուցաբերել ընտրատեղամասային հարկի դեմ բողոքի ցույցերի մասնակիցներին, «պաշտպանել է. աշխատավորների և արհմիությունների շահերը», ընդդիմացել է Իրաքյան պատերազմին և աջակցել պահպանողական և լեյբորիստական կառավարությունների դեմ հայցերին՝ հանքափորների սոցիալական պաշտպանության և քաղաքական ապաստան հայցողներին նպաստների տրամադրման հարցերում նրանց խախտումների պատճառով[15]։
2020 թվականի հունվարի 20-ին Սթարմերը դարձել է Լեյբորիստական կուսակցության առաջին պաշտոնական թեկնածուն՝ ստանալով անհրաժեշտ թվով արհմիությունների աջակցություն[16]։
Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Prime_Minister_Sir_Keir_Starmer_arrives_at_10_Downing_Street_%2853836633106%29.jpg/300px-Prime_Minister_Sir_Keir_Starmer_arrives_at_10_Downing_Street_%2853836633106%29.jpg)
2024 թվականի հուլիսի 4-ին կայացած ընտրությունների արդյունքներով լեյբորիստներին հաջողվել է ստանալ 411 տեղ Համայնքների պալատում։ Հուլիսի 5-ի առավոտյան Պահպանողականների առաջնորդ Ռիշի Սունակը ընդունել է պարտությունը, իսկ կեսօրին հայտարարել իր հրաժարականի մասին, իսկ Չարլզ III թագավորը Սթարմերին հրավիրել է կառավարություն ձևավորելու[17][18]։
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ 1,0 1,1 https://labour.org.uk/people/keir-starmer/
- ↑ 2,0 2,1 https://www.standard.co.uk/news/politics/sir-keir-starmer-wikipedia-battle-millionaire-labour-leadership-a4317411.html
- ↑ 3,0 3,1 Who's who (բրիտ․ անգլ.) — (untranslated), 1849. — ISSN 0083-937X
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Pas L. v. Genealogics — 2003.
- ↑ The London Gazette 60728 (բրիտ․ անգլ.) — 2013. — Iss. 60728. — P. N3. — ISBN 978-0-11-685727-9
- ↑ Lord Ashcroft (2021 թ․ հունիսի 12). «King of the Middle Class Radicals: That was grammar school-educated Sir Keir Starmer's university nickname. Even now, says a biography the Labour leader tried to obstruct, he's guilty of overplaying his working-class credentials» (անգլերեն). MailOnline. Վերցված է 2024 թ․ մայիսի 29-ին.
- ↑ Stephen Bates (2008 թ․ օգոստոսի 1). «'He has an ability to motivate and is not easily cowed. If there is a row with the government he will fight his corner'» (անգլերեն). The Guardian. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ մարտի 29-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
- ↑ Martin Robinson (2019 թ․ դեկտեմբերի 19). «Who doesn't want to be a millionaire? Labour leadership contender Keir Starmer in Wikipedia WAR over how rich he is: Claim is added then removed three times in two days» (անգլերեն). MailOnline News. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 9-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
- ↑ «Director of Public Prosecutions, 2008–2013 - Keir Starmer QC». HARDtalk (անգլերեն). BBC News. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 4-ին.
- ↑ «Holborn & St Pancras». Election 2015 (անգլերեն). BBC News. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ ապրիլի 11-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
- ↑ Alexandra Topping and Kevin Rawlinson (2016 թ․ հոկտեմբերի 7). «Labour reshuffle: full shadow cabinet list announced – as it happened» (անգլերեն). The Guardian. Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հունիսի 29-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 2-ին.
- ↑ Annabelle Dickson and Charlie Cooper (2019 թ․ սեպտեմբերի 23). «Keir Starmer eyes anti-Brexit long game» (անգլերեն). Politico. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 30-ին. Վերցված է 2020 թ․ հունվարի 3-ին.
- ↑ Fionnula Hainey (2019 թ․ դեկտեմբերի 13). «Holborn and St Pancras General Election 2019 results in full» (անգլերեն). Manchester Evening News. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 10-ին. Վերցված է 2022 թ․ մայիսի 10-ին.
- ↑ «Labour leadership: Sir Keir Starmer enters race» (անգլերեն). BBC News. 2020 թ․ հունվարի 4. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ հունվարի 4-ին. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 21-ին.
- ↑ Lamiat Sabin (2020 թ․ հունվարի 5). «Keir Starmer changes his tune on leaving the EU» (անգլերեն). Morning Star. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ փետրվարի 16-ին. Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 5-ին.
- ↑ «Starmer becomes first candidate on Labour leadership race's final ballot» (անգլերեն). ITV. 2020 թ․ հունվարի 20. Արխիվացված է օրիգինալից 2020 թ․ մարտի 21-ին. Վերցված է 2020 թ․ մարտի 21-ին.
- ↑ Kottasová, Ivana (2024 թ․ հուլիսի 5). «Starmer pledges to 'reset' Britain as Labour takes over after 14 years of Conservative rule». CNN (անգլերեն). Վերցված է 2024 թ․ հուլիսի 5-ին.
- ↑ «U.K. election results live updates: Keir Starmer becomes prime minister after Labour's historic win». Washington Post (անգլերեն). 2024 թ․ հուլիսի 5. Վերցված է 2024 թ․ հուլիսի 5-ին.
- Սեպտեմբերի 2 ծնունդներ
- 1962 ծնունդներ
- Ապրող անձինք
- Անձինք այբբենական կարգով
- 21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
- Անգլիացի աթեիստներ
- Անգլիացի սոցիալիստներ
- Լիդսի համալսարանի շրջանավարտներ
- Լոնդոն քաղաքում ծնվածներ
- Կուսակցությունների առաջնորդներ
- Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ
- Միացյալ Թագավորության վարչապետներ
- Պետության գործող ղեկավարներ
- Օքսֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ